?

Log in

No account? Create an account

Поток подобия сознания

Previous Entry Share Next Entry
գրեմ, կարդամ հայերեն․․
bwselfportrait
xelgen

Այսպիսի «պարզ» մի հարց՝ մեծատար «ու» տառը, ինչպե՞ս ենք գրում «ՈՒ» թե «Ու»։
Ըստ ինձ «ՈՒ», բայց ինչքան հասկանում եմ, ավելի շատ «Ու» տարբերակն է օգտագործվում։

Ձեռի հետ հայտնում եմ իմ «խորին հարգանքները» այն անձանց ում շնորհիվ, նույնիսկ Յունիկոդում չկա, առանձին տեղ «ու» տառի համար։ Որքան հասկանում եմ, գրամեքենաներից եկած հասած ժառանգությունն է։

Հ․Գ․ Այս գրառումը գրելիս, նկատեցի որ Գուգլը հայերի ձեռը վերջը սովորեց «և» և «եւ» գրելաձևերը մի բանի տեղ դնել։ Մնում է «ԵՎ»-ն էլ նույն շարքը դասի, հետո էլ բացառությունները սովորի։ :)


  • 1
ապեր, չգիտեմ ում մոտ ոնց, բայց մեզ առաջի դասարանում սովորացրել են «Ու»
խնդիրը նրանում ա որ մենք առաջի դասարանում caps lock չունեինք ։Ճ

հարցի լուծումն ըստ իս, մեծատառ «ւ» ուղղակի ռադ անելն ա, այսինքն չարսեթի մեջ մեծատառի տեղը փոքրատառը լինի։ Էդ ժամանակ շատ ավելի հեշտ կլինի, օրինակ փոքրատառ տողը վերածել մեծատառի, կամ նման այլ օպերացիաներ։

простите невежду, но...


... всё это напоминает дискуссии на тему "нужна ли в русском буква Ё?"

Раз есть уже буква Ի заглавная, так пусть будет -- пригодится.

В западно-армянском алфавите (уж не знаю как в Грабаре) это же отдельная буква, так?

То что в советское время лигатура և приобрела статус отдельной буквы мне кажется по меньшей мере странным
новшеством. Почему бы не дать статус отдельных букв, тогда уж, и другим лигатурам:

Название Знаки
лигатура մ+ն «ﬓ» mn
лигатура մ+ե «ﬔ» me
лигатура մ+ի «ﬕ» mi
лигатура վ+ն «ﬖ» vn
лигатура մ+խ «ﬗ» mx

http://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%90%D1%80%D0%BC%D1%8F%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D0%B0%D0%BB%D1%84%D0%B0%D0%B2%D0%B8%D1%82

Мне кажется, неразберихи и так предостаточно...

Re: простите невежду, но...

да меня вся эта неразбериха, и доканывает.

Насчет ё, пожалуй напоминает только некой холиворностью, но ситуация и причины на мой непрофессиональный взгляд порядком отличаются.

речь не о ի с ней пока слава богу все нормально, а о вьюне.

Насчет западно армянского не уверен, но в классической орфографии, да это отдельная буква.

Проблема в том, что в современной орфографии, отдельная буква «ու».
Но в юникоде ей не отвели места.
И я так подозреваю, сделали это не по историческим причинам, а по той причине, что недоразобрались.
Иначе непонятно, почему «և» в стандарте есть а «ու» нету.

В печатающих машинках (и так полагаю в типографии), дико не хватало места разместить весь армянский алфавит. Настолько, что убрали цифры 2, 3 и 0 и на их место поставили буквы Ձ, Յ, Օ.
Естественно что решили что вместо того чтоб держать отдельно 4 буквы ո, ու, ե, և можно использовать 3 ո, ե, ւ.
Так лингвистечкси-политическо-историческая путаница, получила еще и техническую подпидку.
Ну а дальше раскладка печатающих машин тупо перекочевала на клавиатуры, со своим наследием.

Начет և, да не понтяно. Но факт, что по современным нормам языка, это отдельная буква. И я склонен использовать именно ее,
чтоб не множить энтропию и неразбериху.

А глобально и теоретически, вообще не помешает провести еще одну реформу, объеденив западный и восточный армянский. Нас и так слишком мало, чтоб еще было разделение и недопонимание по этому признаку.

ՈՒ

Երբ բառը մեծատառերով է գրվում: Օրինակ՝ խանութի անունը անկապ կնայվի, եթե գրվի. "ՀԱՐԴՈւԿՆԵՐ": Ավելի լավ է. "ՀԱՐԴՈՒԿՆԵՐ":

Ու

Երբ գրվում է սովորական տողի բառասկզբում՝ "Ուղղաթիռը թռավ դեպի Ուգանդա":

Իսկ ինչի ոչ «ՈՒղղաթիռը թռավ դեպի ՈՒգանդա»։ Ստեղ հարցը, թե մենք համարում ենք «ու»-ն առանձին, տառ, լիգատուրա թե ո և ւ տառեևի համադրություն։ Առաջին երկու դեպքում այն կարող է լինել կամ «ու» կամ «ՈՒ»։ Եթե մենք «ու»-ն, մեկ անբաժանելի մաս չենք համարում, ապա երկու առանձին տառերի համադրություն ապա, իրոք պետք է գրվի «Ու»։ Բայց ինչքան գիտեմ, «ու» կամ տառ է համարվում, կամ վատագույն դեպքում լիգատուր։

Մտադիր էի նույնը գրել, ինչ արդեն գրել է javakhk–ը։ Միայն թե կամ «ՀԱՐԹՈՒԿ», կամ «ԱՐԴՈՒԿ»։ ;)
Ի դեպ, սա ոչ թե իմ կամ ոմանց նախընտրությունն է, այլ պարզապես կարգն է էդպիսին։

Ավելի մանրամասն պատասխանեցի javakhk-ին՝ http://xelgen.livejournal.com/36409.html?thread=373305#t373305

Իսկ կարգի մասին, կմանրամասնե՞ս։ Հենց հայերենի կարգն է այդպես, թե ասենք հատուկ տպագրության մեջ ընդունված կարգը։

Օրինակ Նառջան-ին դպրոցում սովորացնում էին «Ու» գրելաձև, ինձ «ՈՒ»։ Հենց ՈՒ ամբողջ կյանքս եմ գրել, դրա համար մի քիչ զարմանալի է «Ու»-ն։

Если мне не изменяет память, то Акопян Рубик, тот самый, который создает армянские фонты, утверждал, что правильно писать ՈՒ, но самой мне приятно видеть Ու. К тому же это две разные буквы. Мы же пишем, скажем, Եվրոպա и ԵՎՐՈՊԱ:

Ну Եվրոպա это вообще исключение, и пишеться как обычное слово. Да и և отдельная путанная история, то ли лигатура, то ли амперсанд, то буква, без заглавного варианта.

Ну а насчет приятно, я не только из любознательности спрашиваю. Если нужно работать с армянским текстом, приходиться ковыркать простые и красивые алгоритмы обработки, чтоб "правильно" обработать все эти не стандартные для языков нюансы. Потому чем больше системности, и четкости тем лучше.

Բացարձակ կերպով պնդում եմ ՈՒ գրության վրա եթե ամբողջ բառը գրվում է մեծատառ, մինչդեռ եթե ու-ով սկսվող բառը նախադասության մեջ առաջին տեղ է գրավում, ապա հարկ է գրել Ու:
Օրինակ` ՀԱՍՏԱՏՈՒԹՅՈՒՆ, բայց` Ուղերձ:

(Deleted comment)
Իրականում ես էլ եմ միշտ «Ու» տպել, չնայած ինչպես ցույց էի տվել միշտ «ՈՒ» էի գրում, ուղղակի այս հարցին ուշադրություն չէի դարձրել։

«և»-ը դառնում է «ԵՎ» այստեղ նման խնդիր չկա, քանի որ ունենք և «ե» տառ և «վ» տառ։
Մեխանիզմը փոխվում է, բայց եղած տառերն ենք օգտագործում։

Մինչդեռ «Ու» դեպքում, «ւ» վյունի պակասությունն ժամանակակից այբուբենում զգացվում է արդեն։ Այսինքն մեքենայի աշխատանքը ծրագրավորելիս ուզած չուզած պետք է «ւ»-ն ավելացնես որպես առանձին տարր, ինչ-որ «անհայտ» ստատուսով։

հարցն ունի յուր գեղեցիկ լուծումը :)

ImageBanana - meronq.jpg (http://img5.imagebanana.com/)

ՈՒ - правильно
Ու - НЕ правильно

И не только в армянском.

Կարծեմ ւ-ն ստեղնաշարում առանձին պահելը ճիշտ է, և գրամեքենաների վրա տեղ չլինելու հետ կապված չէ: Սա պետք է, որպեսզի արևմտահայերեն և գրաբար տեքստերը կարելի լինի նույն ստեղնաշարում տպել, ոչ թե ստեղնաշար փոխել: Իսկ արդի արևելահայերենում, ինչպես այստեղ արդեն շատերը գրել են, ՈՒ-ն վերնագրերում է ընդունված, իսկ Ու-ն նախադասության սկզբում: Իհարկե մի քիչ անհարմար է, օրինակ՝ ավտոմատ ձևով այբբենական կարգով բառերը շարելու համար: Բայց ի՞նչ արած, իրողությունն այս է:

  • 1